Τετάρτη, 19 Ιουνίου 2013

Παράλληλα Γεγονότα

Αυτή η ανάρτηση είναι αφιερωμένη σε ένα νέο διαδικτυακό φιλαράκι...
Και όσοι ενδιαφέρονται για ένα καλό mindfuck, να πατήσουν εδώ.


Παγκόσμιο Κύπελλο Ποδοσφαίρου, Βραζιλία 2014




Πρόκειται για μια χώρα που λατρεύει το ποδόσφαιρο σαν θεότητα.
Παρ΄όλα αυτά, τα πλήθη επαναστατούν, βγαίνοντας στο δρόμο και φωνάζοντας συνθήματα του τύπου "Δεν θέλουμε ποδόσφαιρο, θέλουμε παιδεία και νοσοκομεία".
Η απόφαση της κυβέρνησης να αυξήσει την τιμή διάφορων προϊόντων και υπηρεσιών, όπως τα εισιτήρια των αστικών συγκοινωνιών εν όψη Μουντιάλ, ήταν η αφορμή για να ξεχειλίσει το ποτήρι.
Περιττό να πω ότι η Βραζιλία, θεωρείται μια από τις  καλύτερα δομημένες βάση "σοσιαλισμού" κοινωνίες.
Το μόνο σίγουρο είναι ότι οι Βραζιλιάνοι γνωρίζουν πως τα υπέρογκα χρηματικά ποσά που κυκλοφορούν στην χώρα τους, στο τέλος καταλήγουν στα χέρια των λίγων και σε καμία περίπτωση δεν αξιοποιούνται προς όφελος των κοινωνικών αναγκών...
Στο κάτω κάτω, ας μην ξεχνάμε δύο πράγματα.

Την βιομηχανοποίηση του αθλητισμού και τη φράση "Το ποδόσφαιρο είναι το όπιο του λαού".


Τουρκία Μάιος-Ιούνιος 2013

Στις 27 Μαΐου, μια ομάδα ακτιβιστών, έκανε καθιστική διαμαρτυρία, για την ανατροπή του σχεδίου κατασκευής μεγάλου εμπορικού κέντρου στο πάρκο Gezi.
Η αστυνομία προσπάθησε να καταστείλει βίαια την ειρηνική διαμαρτυρία, πράγμα που πυροδότησε εξέγερση σε βάρος της πολιτικής Ερντογάν.
Πρίν από λίγο καιρό, θυμάμαι ένα παλικάρι, το οποίο είχε ταξιδέψει Κωνσταντινούπολη να μιλάει για την εικόνα που προβάλλουν οι Τούρκοι στην "πολιτισμένη" Ευρώπη.
'Ελεγε πως παντού έβλεπε στολίδια αρχιτεκτονικής και τεχνολογικά επιτεύγματα, αλλά αυτό που μου έκανε εντύπωση ήταν μια φράση του ξεναγού του, την οποία σας μεταφέρω "Αυτά που βλέπεται, είναι μια φούσκα που σε λίγο θα σπάσει..."





Ελλάδα, Ιούνιος 2013








Η απόφαση των πολιτικών να κλείσουν την δημόσια ραδιοτηλεόραση, έπεσε σαν κεραυνός εν αιθρία.
Έτσι από το πουθενά.
Ξύπνησε ο Σαμαράς ένα όμορφο πρωί και είπε δεν έχουμε έχουμε από που αλλού να φάμε λεφτά, δε γαμιέται, ας κλείσουμε την ΕΡΤ να τα φάμε από τους εργαζόμενους που ΄χουν και παιδιά να θρέψουν.
Και αυτό ήταν η πρόφαση για εμάς.
Γιατί μην μου πεις αγαπητέ αναγνώστη που ενδεχομένως να στάθηκες στο πλευρό των εργαζομένων της ΕΡΤ ότι παρακολουθούσες επιμορφωτικά ντοκιμαντέρ για την αναπαραγωγή των κολιμπρί ή πως άκουγες προγράμματα ποίησης γιατί θα σε γαμωσταυρίσω.
Αλλά είναι αυτό που ξυπνάς κάθε πρωί και λες δεν πάει άλλο...



Τελικά, μερικές φορές η αφορμή είναι το καλύτερο μέσο για να χτυπήσει κάποιος την αιτία, και όπως φαίνεται τα γεγονότα τρέχουν με τρελούς ρυθμούς και ο τρόπος σκέψης των ανθρώπων αλλάζει συχνότητα.
Και μην σε νοιάζει για χρώματα και εθνικότητες.
Όλοι τον ίδιο αέρα αναπνέουμε...








Με εκτίμηση


Kavlogeros